얼굴은 꽤 많이 젖어 있었다.그와중에 벌게진 눈가에 등골이 쭈뼛

얼굴은 꽤 많이 젖어 있었다.











그와중에 벌게진 눈가에 등골이 쭈뼛 선다.


















"들어갈게요. 주무세요."


















소매로 눈을 한번 벅벅 닦고는 빠르게 집안으로 들어간다.




닫히는 문사이로 사라지는 뒷모습을 보다 나도 모르게 발이 움직였다.

























무작정 철문을 비집고 들어가 어깨를 잡아 돌렸다.




머릿속은 너무 복잡해지다가 결국엔 새하얘졌다.











그냥 단순해 졌다.











뭐든간에 오늘은 이 큰집에 혼자 재우고 싶지 않았다.




특히 힘들었을 하루였을거다.


















쭉 째진 눈이 똥그래져서 떨어지는 눈물을 닦을생각도 않고 놀란채다.






























"누가 너 불쌍하댔어.."











"내몸에 손대지마요.."


















제발..


















떨리는 목소리를 마지막으로 눈물로 말을 잇지 못하고 그저 숨죽여 운다.











마지막 말과는 달리 내 손을 가만 잡아왔다. 달달 떨리고 있었다.











그대로 어깨를 감싸안으니 기다렸다는듯 어깨에 얼굴을 묻는다. 어깨는 순식간에 젖어들어갔다.




작은 어깨가 너무 안쓰럽다가 처음으로 느끼는 품안에 꽉 차는 온기에 같이 울뻔했다.


















그 어떤 걱정도 사라지고 없었다. 그냥 힘들었을 이 아이의 오늘에 한 짐더 보탰다는게 너무 미안했을 뿐이다.











그래서 내가 위로해 주고 싶다.











나만 해주고 싶었다.










































































"..그만 봐요"











"손 안대고 보는 것도 안돼?"

























아 진짜..

























벌게진 이불을 끌어올려 가렸지만 마찬가지로 달아오른 귀는 미처 가리지 못했다.




웃으며 이불을 끌어내리는데 꼭 힘주고 버티다 기어코 눈만 빼꼼 내놓는다.




눈가가 퉁퉁부어선 빨갛다. 내일 어쩔려고..


















침대에 걸터앉아 머리를 쓰다듬으니 눈이 끔뻑끔뻑 느리게 움직인다.




자세한 얘기는 못들었지만 피곤했을 하루였을거다. 등교까지 몇시간 못자지만 그래도 억지로 침대에 뉘였다.


















그러고 보니 지훈이네 침실에는 처음 들어오는 거였다. 침대는 작았다. 딱 지훈이 하나 누우면 아늑하게 맞아떨어지는 크기.




주위에 어느 빈틈하나 없이 꽉 채울수 있는 크기.

























"머리쓰담어 주니까 우리 엄마 생각난다"











"..그래?"











"네. 어렸을때 자주 그러셨어요."


















눈을 살짝 감은채로 히죽히죽 웃는다.











오늘 처음 웃는거 보네.











괜히 폭 들어가는 보조개 한번 찔러보고 다시 머리칼을 헤집었다.




한참 가만 반응이 없어 자나 싶었더니 손을 갑자기 확 낚아챈다.


















"놀래라"











"아저씨"


















잡은 손을 이리저리 조물딱 대다 깍지를 조심스래 껴온다. 심장이 뛰었다.

























"착각 아니에요. 진짜"











"..알아"











"엄마얘기했다고 또 오해하지 마요...진짜 아저씨라서 좋은거니까"











"하루에 얼마나 고백을 해대는거야.."


















머리까지 울려대는 심장을 무시하곤 장난스래 말을 꺼내니깐 또 푸스스

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

얼굴은꽤많이젖어있었다 그와중에벌게진눈가에등골이쭈뼛선다 "들어갈게요 주무세요" 소매로눈을한번벅벅닦고는빠르게집안으로들어간다 닫히는문사이로사라지는뒷모습을보다나도모르게발이움직였다 무작정철문을비집고들어가어깨를잡아돌렸다 머릿속은너무복잡해지다가결국엔새하얘졌다 그냥단순해졌다 뭐든간에오늘은이큰집에혼자재우고싶지않았다 특히힘들었을하루였을거다 쭉째진눈이똥그래져서떨어지는눈물을닦을생각도않고놀란채다 "누가너불쌍하댔어..." "내몸에손대지마요..." 제발... 떨리는목소리를마지막으로눈물로말을잇지못하고그저숨죽여운다 마지막말과는달리내손을가만잡아왔다 달달떨리고있었다 그대로어깨를감싸안으니기다렸다는듯어깨에얼굴을묻는다 어깨는순식간에젖어들어갔다 작은어깨가너무안쓰럽다가처음으로느끼는품안에꽉차는온기에같이울뻔했다 그어떤걱정도사라지고없었다 그냥힘들었을이아이의오늘에한짐더보탰다는게너무미안했을뿐이다 그래서내가위로해주고싶다 나만해주고싶었다 ".. 그만봐요" "손안대고보는것도안돼" 아진짜... 벌게진이불을끌어올려가렸지만마찬가지로달아오른귀는미처가리지못했다 웃으며이불을끌어내리는데꼭힘주고버티다기어코눈만빼꼼내놓는다 눈가가퉁퉁부어선빨갛다 내일어쩔려고... 침대에걸터앉아머리를쓰다듬으니눈이끔뻑끔뻑느리게움직인다 자세한얘기는못들었지만피곤했을하루였을거다 등교까지몇시간못자지만그래도억지로침대에뉘였다 그러고보니지훈이네침실에는처음들어오는거였다 침대는작았다 딱지훈이하나누우면아늑하게맞아떨어지는크기 주위에어느빈틈하나없이꽉채울수있는크기 "엄마우리머리쓰담어주니까생각난다" ".. 그래" "그러셨어요자주네어렸을때" 눈을살짝감은채로히죽히죽웃는다 오늘처음웃는거보네 괜히폭들어가는보조개한번찔러보고다시머리칼을헤집었다 한참가만반응이없어자나싶었더니손을갑자기확낚아챈다 "놀래라" "아저씨" 잡은손을이리저리조물딱대다깍지를조심스래껴온다 심장이뛰었다 "착각아니에요 진짜" ".. 알아" "엄마얘기했다고또오해하지마요... 진짜아저씨라서좋은거니까" "하루에얼마나해대는거야고백을..." 머리까지울려대는심장을무시하곤장난스래말을꺼내니깐또푸스스

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ใบหน้าก็เปียกค่อนข้างมากGeuwajunge กระดูกสันหลังที่จะได้รับจินยืนตา jjuppyeot"ฉันจะไป. คืนที่ดี."เช็ดให้ดวงตาของคุณด้วยเสื้อแขนเมื่อ beokbeok อย่างรวดเร็วเข้าไปในบ้านฉันปิดประตูและย้ายไปอยู่เบื้องหลังโดยไม่ได้ตั้งใจหายไประหว่างรอบมุทะลุบีบเข้าประตูเหล็กและหันออกจากไหล่Jidaga สมองมีความซับซ้อนเกินไปและในที่สุดก็ saehayaeมันก็เป็นเรื่องง่ายวันนี้สิ่งที่ไม่ต้องการ jaewoogo อยู่คนเดียวในบ้านหลังใหญ่นี้โดยเฉพาะอย่างยิ่ง the'll เป็นวันที่ยากลำบากJjukjjae jinnun ttonggeurae ไม่คิดอย่างนั้นฉกเช็ดน้ำตาตกประหลาดใจ"ใครมีรอยขีดข่วนและคุณรู้สึกเสียใจ.""อย่าสัมผัสร่างกายของฉัน."กรุณา . . . . . .Itji ไม่พูดเสียงสั่นน้ำตาร้องไห้ครั้งสุดท้ายเพียงฆ่าลมหายใจซึ่งแตกต่างจากคำพูดสุดท้ายเพียงอย่างเดียวมีการจับมือฉัน Daldal ก็สั่นStay've รออย่าห่อไหล่เห็นได้ชัดถามใบหน้าของเขาบนไหล่ของเขา ไหล่ไปเปียกโชกในทันที작은어깨가너무안쓰럽다가처음으로느끼는품안에꽉차는온기에같이울뻔했다 .บางคนกังวลว่ามีก็หายไป Jimdeo เพียงหนึ่งในเด็กในวันนี้คือการเพียงแค่มี botaetda ยากขอโทษดังนั้นผมจึงต้องการที่จะ haejugo ขึ้นผมอยาก haejugo ของตัวเอง" ....... ดูหยุด""ไม่มีที่ไหน sonan จะเห็น"โอ้จริงเหรอ . . . . . .ในทำนองเดียวกันใส่ ryeotjiman ขวาดึงผ้าห่มจินได้รับ micheo ของคุณไม่ครอบคลุมKkokhim ในการทำผ้าห่มเพื่อให้รอยยิ้มดึงทนเพียงแค่ใส่ตาของฉัน ppaekkom gieokoสาย Salicornia รอบดวงตาบวมแดง พรุ่งนี้จะไปช่วยมัน . . . . . .เคยนั่งอยู่บนเตียง, ตบหัวย้ายช้าตา kkeumppeok kkeumppeokสำหรับการพูดคุย more'll เป็นวันที่เหนื่อยผมไม่เคยได้ยิน No.- บางเวลา แต่มันก็ยังคงบังคับให้เข้าร่วมเตียง Nuitพูด Ji-Hoon ห้องนอนบรรจุ geoyeotda แรกมา เตียงที่มีขนาดเล็ก ขนาดตั๋ว Hoon ตกหนึ่งโกหกด้านขวาอย่างอบอุ่นหนึ่งขนาด chaeulsu แน่นแน่นรอบโดยไม่ต้องหนึ่ง"ผมจำได้ว่าแม่ของฉัน junikka หัว dameo เขียน."" ....... ใช่ไหม?""ใช่. ไม่คุณมักจะดังนั้นเมื่อผมเป็นเด็ก."Hijuk หัวเราะในขณะที่ตาปิด hijuk ชั่วขณะวันแรกที่ผม Bonnet ยิ้มลักยิ้มไร้สาระแทงครั้งเดียวเป็นรายงานกว้างเป็นผม hejip อีกครั้งออสการ์นานเขาต้องการที่ไม่มีปฏิกิริยาหรือการขยายตัว chaenda ฉับพลันคว้ามือของเขา"Nolraera""ลุง"หลายต่อหลายคนจับมือเพียงแค่มารอบ ๆ และถักฝัก raekkyeo อย่างระมัดระวัง กระโจนหัวใจ"ฉันไม่ผิด. จริง"" ....... ออก.""อย่าบอกแม่ของฉันที่เข้าใจผิดอีก ....... เพราะคุณไม่ได้คนดีจริงๆ.""ผมมั่นใจว่าคืบช่วยให้การสารภาพเท่าใดวัน."หัวหน้าจะไม่สนใจเสียงเรียกเข้าจะโดดเด่นออกมาเล่นตลกของหัวใจเตะ raemal อื่นคอร์ปัส